โพลิเมอร์ที่ละลายในน้ำได้
พอลิเมอร์ที่ละลายน้ำได้เป็นโมเลกุลขนาดใหญ่ที่มีความหลากหลาย ซึ่งสามารถละลายหรือกระจายตัวในน้ำเพื่อสร้างสารละลายที่สม่ำเสมอหรือการกระจายตัวแบบโคลลอยด์ ทั้งพอลิเมอร์สังเคราะห์และพอลิเมอร์จากธรรมชาติเหล่านี้มีคุณสมบัติพิเศษที่ทำให้จำเป็นอย่างยิ่งต่อหลายอุตสาหกรรม หน้าที่หลักของพอลิเมอร์ที่ละลายน้ำได้ ได้แก่ การเพิ่มความข้น การจับตัวรวม (flocculation) การยึดเกาะ การสร้างฟิล์ม การหล่อลื่น และการคงเสถียร โครงสร้างโมเลกุลของพอลิเมอร์ชนิดนี้มีหมู่ไฮโดรฟิลิกที่สามารถทำปฏิกิริยากับโมเลกุลน้ำได้อย่างรวดเร็ว ส่งผลให้ละลายได้หมดอย่างสมบูรณ์โดยไม่ทิ้งตกค้าง ด้านเทคโนโลยี พอลิเมอร์ที่ละลายน้ำได้มีน้ำหนักโมเลกุลที่ควบคุมได้ หมู่ฟังก์ชันที่ปรับแต่งได้ตามต้องการ และอัตราการละลายที่สามารถปรับให้เหมาะสมกับความต้องการเฉพาะของแต่ละการใช้งาน นอกจากนี้ยังมีความสามารถในการเข้ากันได้ดีเยี่ยมกับสารเติมแต่งชนิดต่าง ๆ และรักษาความเสถียรได้ภายใต้ช่วงค่า pH และอุณหภูมิที่แตกต่างกัน ประเภทที่พบได้ทั่วไป ได้แก่ โพลีอะคริลาไมด์ (polyacrylamide) โพลีไวนิลแอลกอฮอล์ (polyvinyl alcohol) โพลีเอทิลีนไกลคอล (polyethylene glycol) และอนุพันธ์ของเซลลูโลส ซึ่งแต่ละชนิดมีสมรรถนะเฉพาะตัว งานประยุกต์ใช้งานครอบคลุมหลายสาขา เช่น สถานีบำบัดน้ำ ซึ่งใช้เป็นสารจับตัวรวมและสารทำให้เกิดการตกตะกอน (coagulants) อุตสาหกรรมปิโตรเลียมสำหรับการกู้คืนปิโตรเลียมเพิ่มเติม (enhanced oil recovery) และการจัดเตรียมสารเจาะ (drilling fluid) การผลิตกระดาษเพื่อเพิ่มความแข็งแรงและปรับปรุงการยึดจับเส้นใย (retention improvement) การแปรรูปสิ่งทอสำหรับการเคลือบเส้นด้าย (sizing) และการตกแต่งผิว (finishing) รวมถึงการผลิตยา ซึ่งใช้เป็นสารยึดเกาะ (binders) และสารควบคุมการปลดปล่อยยา (controlled-release agents) นอกจากนี้ พอลิเมอร์ที่ละลายน้ำได้ยังมีบทบาทสำคัญในภาคเกษตรกรรมในฐานะสารปรับปรุงคุณสมบัติดิน ในอุตสาหกรรมเครื่องสำอางในฐานะสารทำให้เกิดอิมัลชันและสารสร้างฟิล์ม รวมทั้งในวัสดุก่อสร้างในฐานะสารเติมแต่งเพื่อปรับปรุงความสะดวกในการทำงานและสมรรถนะโดยรวม